Günümüzde, Amy Winehouse, Joss Stone, Duffy gibi isimlerle, popülarite anlamında tam anlamıyla altın çağını yaşayan neo soul müziği tanımlayan albümlerden biri. İlham aldığı '60 ve '70'li yıllar soul ve r&b müziğini, modernleştirme çabasına girmeden katıksız sunumu, bugün öyle görünmese de o zamanlar için -hem de, sadece 21 yaşındayken yaptığı- oldukça cesur bir hareket.
"The Hitchhiker's Guide to the Galaxy"nin 'Trillian'ına beyzaperdede can veren aktris Zooey Deschanel'ın, günümüzün en önemli müzisyenlerinden M. Ward ile birlikteliğine koyduğu isim, She & Him. Albüm ise isminden de anlaşıldığı üzere, bu birlikteliğin ilk meyvesi. Ve, tam anlamıyla bir bahar meyvesi.
Bowie'nin, RCA dönemine ait ilk, Ziggy Stardust's Spiders From Mars grubuyla kaydettiği ikinci, kariyerinin ise dördüncü eseri. Her ne kadar, ilgiye değer bulunması bir yıl sonraki "Ziggy Stardust" albümünün patlaması sonrasına rastlasa da; bu durum, albümün çok büyük bir pop başyapıtı olduğu gerçeğini değiştiremeyecek kadar değersiz bir bilgi.
Atlas Sound, Deerhunter grubunun vokalisti Bradford James Cox'ın solo projesi. Grup için kullanmadığı fikirlerine can vermek için yaratmış bu ismi. Laptop'ı vasıtasıyla ambient ve dream pop semalarında yaptığı keşif uçuşları, psychedelic rüzgarların türbülans tehdidiyle zaman zaman karamsarlığa doğru sürüklense de, Cox'a bu uçuşta eşlik etmeli.
Belfast'tan devam ediyoruz. Kuzey İrlanda'lı DJ ve müzisyen David Holmes'un tornasından çıkmış iki film (müziği) birden. Bir Soundtrack albümü, filmden bağımsız olarak mı değerlendirilmeli, yoksa filmle gösterdiği bütünlükle mi? Cevap, "her ikisi de" ise, birbirinden bir hayli farklı fakat asla ayrılamayacak iki albüm huzurlarınızda.| Ocean’s Eleven | Ocean’s Twelve |
Belfast doğumlu George Ivan Morrison'ın New York'ta kaydettiği, kariyerinin ilk albümü. Richard Davis, Connie Kay gibi caz kökenli müzisyenler eşliğinde ve bu müziyenlere bolca serbest alan bırakılarak kaydedilmiş bir başyapıt. Ünlü eleştirmen Lester Bangs'in şu sözlerle ifade ettiği üzere, laf kalabalığına gerek yok: "Bu albümdeki şarkıları açıklamaya çalışarak, onların değerini düşüremem, bunu yapmayacağım."
2003 yılından beri aktif olan British Sea Power'ın 3. stüdyo albümü. İddialı ve üzerinde fazla düşünülmemiş gibi görünen albüm ismi ve kapağının yaratacağı önyargıların uzağında kalmak, müziğin ulaştıracağı doyuma yaklaşmak için olmazsa olmaz yol. Sonuçta, iyi yazan, iyi çalan, iyi söyleyen ve bunu 5 yıldır yapan bir grupla karşı karşıyayız.
O meşhur, 1965 Newport Festivali'nde Dylan'ın muhafazakar folk dinleyicilerince protesto edilmesi olayına zemin hazırlayan albüm. Rock 'n' Roll'u ve dolayısıyla elektrikli enstrümanları müziğine ilk defa dahil ettiği bu '65 tarihli albüm, efsanevi isim Tom Wilson prodüktörlüğünde, çok önemli isimlerin katılımıyla kaydedilmişti.
2007 yılı içinde verilen konserler ve yayınlanan EP sayesinde kendinden söz ettirmeye başlamıştı Vampire Weekend. Animal Collective'le bile sahne aldığı düşünülürse, dikkat çekmesi kaçınılmaz elbete. Grubun debut albümü ise dün yayınlandı. Basit ve güzel pop melodilerinin yardımına, bazen yaylıların, bazen reggae baslarının, bazen de Afrikalı ritimlerin koştuğu albüm, yazı geri getiriyor.
Geçtiğimiz sene pek çok iyi albüm yayınlandı… Robert Wyatt’ın “Comicopera”sı her dinleyişte tüylerimi diken diken etti. Gogol Bordello’nun “Super Taranta!”sını, Nick Cave ve tayfasının hard rock yaptıkları Grinderman plağını defalarca dinledim. White Stripes’ın nasıl olup da her seferinde bu kadar basit ve bu kadar güçlü şarkılar yazabildiğine şaşırdım. LCD Soundsystem’la, M.I.A’yle ve ayıptır söylemesi Mika’yla (tamam bazı şarkıları berbattı ama bazıları da hiç fena sayılmazdı) deli gibi dans ettim. Kimselerin bilmediği The Bishops diye bir grup da keşfettim kendi çapımda –1965 kışında donup kalmış, buzları da ancak geçen sene açılmış gencecik bir üçlü… Ama iş senenin bir numarasını seçmeye gelince, elim de aklım da bu albümlere değil, bir başkasına gitti. 2006’nın son günlerinde çıktığı için keyfini ancak geçtiğimiz sene sürdüğümüz Amy Winehouse albümü “Back to Black”e…
1967 yılı, müzik için bir milat. Bu yıl, başlı başına bir serinin konusu aslında. Sadece ilk albümünü bu yıl içerisinde yayınlayan isimler arasında, Pink Floyd, The Doors, David Bowie ve The Velvet Underground'a rastlamak mümkün. Günün konuğu ise, aynı yıl ilk albümünü yayınlayan efsane isimlerden bir diğeri, kimilerine göre en önemlisi: Jimi Hendrix.
Kanadalı şarkı yazarı Paul Hayden Desser'in 4 yıl aradan sonra gelen ilk çalışması. Kanada'dan çıkan müziğin, son dönem yükselişiyle herhangi bir ilgisi yok. Yaklaşık 15 yıldır piyasada varolan, farklı şekillerde müziğini icra eden bir isim. Yeni albümünde, Neil Young'ın sıkı takipçilerinden olduğunu, gitar, piyano, armonika ve üflemelilerin eşliğinde ilan ediyor.
Beth Gibbons, Geoff Barrow, Adrian Utley üçlüsünden, melankoli, kusursuz ritimler ve ilhamını dünyanın dört bir yanından almış basların başkenti Bristol'dan çıkmış; koskoca bir 10 yılın unutulmaz kayıtları arasında yerini hakkıyla edinmiş bir klasik. Grubun üçüncü albümü "Third" ün, 14 Nisan 2008'de gün yüzü göreceğinin kesinleşmesi haberini paylaşmak için de güzel bir yol. Gerisi Radar'a kalmış!
Aslında 2006’nın sonunda çıkmış olmakla birlikte birçok kaynakta 2007 yılının kayda değer albümleri arasında gösterilen Etiyopyalı saksofoncu Gètatchèw Mèkuria ve Hollandalı punk grubu The Ex’in “Moa Anbessa” adlı ortak çalışmaları, benim 2007’de dinlediğim en iyi albüm oldu. The Ex’in agresif tınılı ve bol tekrarlı post-punk sound’una, Mèkuria’nın hem free caz, hem de yerel Etiyopya müziğinden beslenen içli saksofon nağmeleriyle eşlik ettiği 11 parçanın 5’i Nisan 2006’da grubun Fransa’da verdiği bir konserde canlı kaydedilmiş.
Müzik hayatının 30. yılını kutlayan bu büyük efsanenin, bu mertebeye yükseliş merdiveninin en önemli basamağı. Prince'in, grubu The Revolution'dan ayrıldıktan sonra yayınladığı ilk solo çalışması olan bu duble albüm, ait olduğu '80'li yılların müzikal alışkanlıklarının uzağında durmakla beraber, dönemin fayda sağlayabilecek unsurlarından nasiplenmeyi de ihmal etmemişti.
Sitarla başlayıp, 11 dakikalık bir doğaçlamayla sona eren yaklaşık 45 dakika boyunca, r&b'den caza, psychedelia'dan blues'a birçok farklı renge rastlamanın mümkün olduğu bu klasik, aynı zamanda tamamı Mick Jagger ve Keith Richards tarafından yazılmış ilk The Stones albümü. Bu not; uyuşturucu kullanımından kaynaklanan sorunları bir yana koyarsak, grubun en yetenekli üyelerinden Brian Jones'un dışlanma sürecinin de başlangıcı sayılabilir.
Darren Aronofsky'nin ilk filminde yarattığı, kaotik görsel atmosferi çevreleyen kusursuz müzikal örgüsü, filmden bağımsız olarak da kişilik sahibi olabilen bensersiz bir karışım. Client Mansell'in albümün alanını belirlemesiyle başlayan, Orbital, Autechre, Aphex Twin, Massive Attack, David Holmes gibi isimlerin her biri unutulmaz vuruşlarla devam ettirdiği çizgiyi, sonunda yine Mansell'ın başladığı yere getirmesiyle tamamlanan mükemmel bir çember.
Big Star'ın yarattığı ekolün, en önemli takipçilerinden olan Glasgow'lu grubun 2. albümü. Kendi kariyerinden ziyade Sonic Youth'a katkılarıyla aşina olduğumuz Don Flaming prodüktörlüğünde kaydedilen albüm hakkında Spin, "Son 10 yılda beyazlar tarafından yapılmış en iyi albüm" yakıştırması yapmıştı. forcomfort bu iddiayı desteklemese de, Amerikalı bir derginin grunge'ın patladığı yıl, bu albüme böylesi bir övgüde bulunmasını dikkate değer buluyor.
Alternatif müziği yaratan ve bütün müzik tarihini şekillendiren albüm, grubu oluşturan Lou Reed, John Cale, Sterling Morrison ve Maureen Tucker'a, Alman model, aktris ve şarkıcı Christa Päffgen, nam-ı diğer Nico'nun katılımıyla yaratılmıştı. Hakkında 40 yıldır sayfalarca yazılar yazılan bu eser hakkında, kıssadan hisse yapmayı denemenin faydasız olacağı düşünülerek, konuya burada nokta konulmuştur.
Aztec Camera, müzik kariyerine artık yalnız devam eden Roddy Frame'in kurduğu, yaklaşık 30 müzisyenin girip çıktığı ve 15 yıllık kariyere sahip Glasgow'lu bir grup. Albüm ise, new wave ve indie pop ekseninde konumlandırdığı müzikal duruşunu, folk ögeleriyle beslemiş bir pop klasiği. Frame'in albüm kaydedildiğinde sadece 19 yaşında olduğu gerçeği de; yazdığı şarkılar, sesi ve vokal yeteneği sayesinde tatlı bir yalana dönüşüyor.
Bir önceki post'un konuğuyla aynı yıldan ve aynı müzik geleneğinden bir başka başyapıt. 'Siyah Adam'ın, beyaz olanı tokatladığı bu kült filmin; tamamı Isaac Hayes tarafından hazırlanmış soundtrack'i de, John Shaft kadar maço ve cool. Zaten, albümün ilk sözleri her şeyi anlatıyor:
Gaye'in, şarkıları; Vietnam'dan dönüşüyle, karşısında yoksulluğun ve ayrımcılığın arttığı, politik açıdan batmış bir Amerika bulan ve bu durumun yarattığı hayal kırıklığıyla içindekileri döken bir askerin ağzından yazmış olmasının yanı sıra, albümün müzikal yapısındaki devamlılıkla da soul müzikte 'konsept albüm' fikrini yaratan eser olan "What's Going On", müzik tarihinin en önemli yapıtlarından.
The Smiths gitaristi Johnny Marr ve New Order vokalisti Bernard Sumner'ın birleşerek kurduğu Electronic'in ilk albümü. Albüme konuk olarak Pet Shop Boys'dan Neil Tennant da eklendiğinde İngiliz popunun rüya takımı oluşmuş oluyor. '90'lar başında bir hayli revaçta olan Manchester'ın iki farklı müzik geleneğinin birleşimi. Şehirden çıkmış en özel albümlerden biri. (Elbette Factory etiketiyle!)
DJ Shadow'un 1996 yılında yayınladığı "Endtroducing..." albümünde ilk kez rastlanan 'tamamı sample'lardan oluşan albüm' konseptinin en başarılı takipçisi olan eser, içerisinde en ünlüsü Madonna'nın "Holiday" parçasından alınmış olmak üzere farklı şarkılardan ve filmlerden alınmış yaklaşık 900 sample barındıran ama bir an bile karmaşaya dönüşmeyen bir albüm. Darren Seltmann tarafından Melbourne'de kurulan The Avalanches'ın üretim süreci hakkında muhteşem bir incelemeyi bu adresten okuyabilirsiniz.
"Off the Wall", Jacko'nun Epic günlerini başlatan, dünya çapında 20 milyondan fazla satış yapan ve yapım sürecinin her aşamasına sızdığı, kariyerinin 5. abümü. Prodüktörü Quincy Jones aracılığıyla disco, soul ve funk'ı arkasına almış, Stewie Wonder ve Paul McCartney gibi yazarların da desteğiyle sırtı asla yere gelmeyen bir albüm. Her şey bir yana, bir vokal efsanesinin doğuşu ve "Thriller"ın tohumlarının atılışı.
Pram, 1990 yılında bir electro-pop grubu olarak, Birmingham'de kurulmuştu. Ancak yaptıkları çalışmalar, zaman içinde caz, hip-hop ve deneysel rock gibi türler ile paslaşarak evrilmişti. Geride kalan 15 yıl boyunca yayınladığı albümlerde, theremin'den trompete, akordeondan sample'lara birçok farklı ögeye rastlanabilen grubun yeni albümü "The Moving Frontier", caz etkilerinin yine yoğunca hissedildiği, atmosferik ve minimal sound'uyla gerçek bir sanat eseri.